แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ถุงยังชีพ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ถุงยังชีพ แสดงบทความทั้งหมด

23 ตุลาคม 2554 @ งานที่ทำช่วงน้ำท่วม และการติดต่อประสานงานโครงการ "ถุงยังชีพถาวร เพื่อการฟื้นฟูอาชีพผู้ประสบภัย"

สวัสดีครับ เพื่อนๆ ในระหว่างห้วงเวลานี้ ประเทศไทยกำลังตกอยู่ในภาวะ "มหาอุทกภัย 2554" ผมอยากเรียกอย่างนี้นะครับ เพราะส่วนตัวคิดว่า มันเป็นน้ำท่วมครั้งใหญ่ ของประเทศไทย แบบจริงจัง ซึ่งความเป็นมานั้น ณ ตอนนี้ คงไม่ต้องหาเหตุผลว่ามาจาก เหตุใด หรือจากใคร รัฐบาลบริหารจัดการน้ำไม่เป็นรึเปล่า หรือธรรมชาติเอาคืนกันแน่ แต่ที่แน่ๆ เลย ผมพยายามฝังตัวเองให้เป็นผู้ประสบภัย เพราะผมคิดว่า ควรเรียนรู้ในสิงที่ควรเรียนรู้ โดยผมพยายามรวบรวมบทความไว้ที่ บทความชุด "ผมกำลังจะกลายเป็นผู้ประสบภัย" ซึ่งไม่ผิดหวังเลย สถานการณ์ที่ต้องคอยแก้ปัญหาต่างๆ ทำให้เกิดการเรียนรู้ และผมพยายามบันทึกในรูปแบบของบทความในเว็บบล็อกเอาไว้ แล้วเผยแพร่ เพื่อเป็นประสบการณ์จริงให้ทุกคนในโลกอินเตอร์เน็ตได้อ่านกัน

สำหรับภัยพิบัติครั้งนี้ ผมตั้งใจช่วยผู้อื่น 3 เรื่อง นะครับ คือ
  1. ช่วยทำงาน support ด้านไอทีให้กับระบบฐานข้อมูลของผู้ประสบภัย ข้อมูลลานจอดรถ และข้อมูลจุดอพยพ ซึ่งก็มีรายละเอียด และเนื้องานมาก ผมต้องมีทีมงานคนพิการในการทำงานร่วมด้วยครับ
  2. ผมตั้งใจเรียนรู้การเป็นผู้ประสบภัยในแบบที่พึ่งพาตัวเอง คือ ครอบครัวพึ่งพาตัวเองร่วมกัน ไม่ให้เป็นภาระผู้อื่น ในแบบที่ผมอยากเรียกว่า "ผู้ประสบภัยมืออาชีพ"
  3. และผมก็ตั้งใจที่จะทำโครงการที่จะสามารถช่วยเหลือผู้ประสบภัยในลักษณะของ การช่วยแบบถาวร หรือจะเรียกว่า เป็นการช่วยทางแนวคิด ก็ว่าได้ คือ ทำให้ผู้ประสบภัย คิดให้ได้ว่า การเตรียมตัว และการช่วยเหลือตนเอง และครอบครัว นั้นดีที่สุด ผมตั้งชื่อโครงการว่า โครงการ "ถุงยังชีพถาวร เพื่อการฟื้นฟูอาชีพผู้ประสบภัย"
ไม่นับการช่วยเหลือแบบอาสาสมัครที่ครอบครัวร่วมกันทำถุงยังชีพ แล้วไปบริจาค เำพราะดูว่าจะเป็นธรรมชาติของคนไทยทุกคนส่วนใหญ่ไปเสียแล้ว .....อ่านต่อ

8 ตุลาคม 2554 @ ครอบครัวอาสา ของน้องเขย ไปบริจาคกระสอบยังชีพ ที่ อ.บางปะหัน จ.พระนครศรีอยุธยา

หลังจากเตรียมของถุงมินิยังชีพเสร็จ วันรุ่งขึ้นทางโรงงาน ร่วมพัฒนาน้ำแข็งหลอด จำกัด ก็ให้พนักงานแพ็คสารส้มก้อนในถุงน้ำแข็ง และเตรียมน้ำอีกกว่า 2,000 ชวด แพ็คเป็นถุงละ 6 ขวด เพื่อให้คนละ 1 ถุงเลย บวกกับถุงมินิยังชีพ และเดินทางไปสมทบกับเพื่อนพี่คิง (สามีน้องสาวผมเองครับ) ซึ่งเป็นเจ้าของโครงการหมู่บ้านลัดดาวิลล์ ที่ผมก็ไม่อยากเรียกว่าถุงยังชีพ เท่าที่เห็นอยากเรียกว่า "กระสอบยังชีพ" ดีกว่าครับ เพราะว่ามันใหญ่มาก ข้าวสารให้ 5 กิโลเลย เวลาผู้ประสบภัยมารับผมเห็นภาพ ต้องแบกกันเลย ถือคงไม่ไหว การไปบริจาคครั้งนี้พิเศษตรงที่ มีเป้าหมายชัดเจน

คือก่อนไป ทางเราได้รับการร้องขอบริจาคมาจากทางตำรวจที่พี่เขารู้จักกันว่า หมู่บ้านต่างๆ ไม่ค่อยได้รับถุงยังชีพ จึงอยากให้ช่วยไปบริจาค จึงมีการตกลงบริจาคเป็นจุดๆ แล้วนัดหมายกันริมถนน ผมก็ฟังเขาเล่ามาอีกทีนะครับ แต่ดูจากภาพก็คงเป็นอย่างนั้นครับ ตอนแรกผมว่าจะขอไปด้วย แต่ดูจากภาพแล้ว ดีที่ไม่ได้ขอไปด้วย ดูทุลักทุเลมาก น้ำก็สูงด้วยนะครับ คงเกือบมิดล้อเลย หมายถึงล้อรถ 4W นะครับ








กำลังบรรจุสารส้มกันใหญ่



แวะมารับถุงมินิยังชีพที่บ้าน





ออกรถไปหมู่บ้นลัดดาวิลล์ ในบางบัวทอง ใกล้ๆ กัน




เห็นไหมครับ กระสอบยังชีพครับ

























































ผมเห็นของที่แจกแล้วหนักใจแทนผู้ประสบภัย คงนึกไม่ถึง งงๆ ด้วยทำไมมันเยอะ และก็คงจะหนักมากด้วยครับ ก็ไอ้กระสอบยังชีพนั่นก็ปาเข้าไป 10 กิโลกรัม น้ำ 6 ขวดก็เกือบ 6 กิโล สารส้มก้อนอีก 1 กิโลกรัมครับ ไม่นับถุงมินิยังชีพสัก ครึ่งกิโล

















จบดีกว่าครับ เห็นแล้วหนักแทนผู้ประสบภัยครับ เห็นว่าช่วงกลางเดือนจะไปบริจาคอีกนะครับ ถ้ามีภาพมา ก็จะนำมาฝากนะครับ